रगतले लेखिएको इतिहास
सहरभरि नारा थिए,
स्वतन्त्रताको गीत थियो।
न्याय खोज्ने मनहरूमा,
विद्रोहको जीत थियो।
तर सिंहदरबार चुप बस्यो,
गोली मात्रै बोल्यो हजुर।
कलम समाउने हातलाई,
मृत्युकै सजाय भयो हजुर।
सुरेश परे शब्दसँगै,
न्यायका पाना च्यातिए।
स्वतन्त्र प्रेस खोज्दै गर्दा,
उनकै सपना गाडिए।
सविन लडे सडकमा,
स्वप्नहरू भासिए।
नागरिकको आवाज दबाउन,
फेरि निर्दोष मासिए।
स्वतन्त्रता यहाँ मृत छ,
रगतले लेखिएको छ इतिहास।
कसैका हात राता छन्,
तर कहाँ छ न्यायको प्रकाश?
के फेरि यही लेखिन्छ?
कि परिवर्तन हुन्छ हजुर?
रगतले लेखिएको प्रश्न,
के कहिल्यै मेटिन्छ हजुर?
✍️ सन्दीप प्रसाद घिमिरे
